Ο ουρανός ανάβει τα φώτα
τίποτα πια δεν θα 'ναι όπως πρώτα
Ξημέρωσε πάλι
Ξυπνάω στο φως τα μάτια ανοίγω για λίγο νεκρός χαμένος για λίγο
Ξημέρωσε πάλι
Κι έχεις χαθεί μαζί με τον ύπνο μαζί με του ονείρου τον πολύχρωμο κύκνο
Μην ξημερώνεις ουρανέ
Άδεια η ψυχή μου το δωμάτιο άδειο κι από τo όνειρό μου ακούω καθάριο
Το λυγμό της να λέει όνειρο ήτανε, όνειρο ήτανε
Θα ξαναρθείς μόλις νυχτώσει
και τ' όνειρο πάλι την αλήθεια θα σώσει
Θα 'μαι κοντά σου
Μόνο εκεί σε βλέπω καλή μου
εκεί ζυγώνεις κι ακουμπάς τη ψυχή μου
Με τα φτερά σου
Μα το πρωί χάνεσαι φεύγεις ανοίγω τα μάτια κι αμέσως πεθαίνεις
Μην ξημερώνεις ουρανέ
Άδεια η ψυχή μου...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
Σαν να ζεις ταυτόχρονα δύο ζωές νιώθεις πριν και μετά.. ακόμα δεν έχεις βρει την γέφυρα να ενώσει ομαλά τις δύο ζωές.. για να προχωρήσεις.. μία γέφυρα ζωής..χιλιάδες ΓΙΑΤΙ αναπάτητα, απάντηση δεν παίρνεις παρά μονάχα προσ(εύχεσαι) να τον συναντήσεις έστω για λίγο, ένα σημάδι του αναζητάς μία επικοινωνία.. και καθώς τον αναζητάς όλο και βυθίζεσαι σε μία άβυσσο..
Ωρες ώρες νιώθεις πως και εσύ έχεις φύγει μαζί του, η ανάγκη να τον νιώσεις λίγο κοντά σου σε ταξιδεύει στο άπειρο.. χάνεσαι και η επιστροφή πονάει..
Ζητούσα από το Θεό απαιτητικά και επίμονα
πλούτο και χρήματα , πολλά λεφτά για νάχω
κι Εκείνος μούδινε υγεία και διάθεση να δουλεύω
Του ζητούσα δόξα, σοφία αλλά και δύναμη εξουσίας
Εισέπραττα σκοτούρες και προβλήματα για να λύσω
αλλά και ευκαιρίες, πολλές ευκαιρίες για ταπείνωση
Παρακαλούσα να μου χαρίσει αντοχές και θάρρος
Ερχόταν κι άλλες δυσκολίες, σχεδόν ¨αξεπέραστες¨
Κίνδυνοι που έπρεπε να παλέψω για να τους ξεπεράσω
Ζητούσα χάρες και χαρίσματα, αγάπη και κατανόηση
Μούδινε άτομα με ανάγκες, ανήμπορους να βοηθήσω
αδύνατους να ενισχύσω και αφορμές να γίνω άνθρωπος
Απελπίστηκα, αφού ότι του ζητούσα και ήθελα πολύ ,δεν το πήρα
Μέχρι που ακούστηκε μια φωνή μέσα μου και άνοιξαν
τα τυφλωμένα μάτια της ψυχής μου για να δουν πως
Πήρα με απλοχεριά αυτά που πραγματικά χρειαζόμουνα
Η προσευχή μου είχε εισακουστεί ......
Post a Comment